Deus est Ens aeternum, unitas infinita, radicale rerum omnium principium; cuius Essentia est lux immensa: Potestas omnipotentia: Voluntas bonum perfectum: Nutus opus absolutum. Plura desideranti occurrunt stupor, silentium, & abyssus gloriae profundissima.

DEUS.

Mundum ab aeterno in Archetypo suo descriptum fuisse sapientum plurimi duxerunt: Archetypus autem ipse, qui totus lumen est, ante universi creationem in se complicatus, ceu liber, sibi soli illuxit; in Mundi verò productione, quasi parturiens, se aperuit & explicuit, opusque suum in mente, velut in matrice, prius occultum, quadam sui extensione manifestum fecit, ac Mundum Idaealem quasi duplicatâ divinitatis imagine, actualem & materialem eduxit: Hoc annuit Trismegistus, dum Deum formam suam mutasse, ac universa subito revelata & in lucem conversa fuisse refert: Nihil aliud quippe est Mundus, quàm patens occultae divinitatis imago. Hunc Universi ortum intellexisse videntur antiqui per Palladem suam è Iovis cerebro, Vulcani, nempe ignis sive luminis Divini ope extractam.

MUNDUS.

* In Pimandro.

Aeternus rerum parens, non minùs in ordinando sapiens, quam in creando potens, organicam Mundi molem in tam praeclarum ordinem digessit, ut summa imis, & ima summis, citra confusionem intermixta, & analogiâ quadam similia sint; unde extrema totius opificii, secreto quodam nexu, per media insensibilia strictissimè inter se cohaerent, ac sponte omnia in supremi moderatoris obsequium, & inferioris naturae commodum consentiunt, solo nutu eius, qui colligavit, solvi se passura: Rectè itaque Hermes id quod inferius est, simile esse ei quod est superius, affirmavit.

* in tabula Smaragdina.

Qui summum ius Universi in Naturam transfert aliam à divinâ Naturâ, Deum negat; neque enim aliud increatum Naturae Numen, aut in producendis, aut in conservandis expansae huius machinae individuis, agnosci fas est, praeter spiritum illum divini opificis, qui primis aquis incubuit, & confusa in chao rerum semina de potentiâ in actum eduxit, educta per constantem alterationis rotam versans componendo & resolvendo haec inferiora Geometricè tractat.

NATURA.

Quicunque spiritum illum Mundi creatorem & rectorem, Naturae operibus continuo quasi afflatu infusum, & per omnia largè diffusum, secreto & perenni quodam actu universa & singula, secundum genus suum, moventem, Animam Mundi esse nescit, Universi leges ignorat; is enim qui creavit, creata regendi sibi ius vindicat; eundemque spiritum creationi, generationi & conservationi praeesse fatendum est.

Naturam tamen causam secundam universalem, primae ancillantem, & tanquam instrumentum ab eâ motum, immediatè singula in Mundo materiali ex ordine movens, qui agnoverit, à Philosophorum & Theologorum mente non recedet, qui illam naturantem, hanc naturatam dixerunt.

Naturam illam secundam, primae ministram, Spiritum esse Universi, sive luminis in principio creati, & in corpus solare contracti virtutem vivificam & secretâ foecunditate dotatam, arcanorum Naturae peritus non inficiabitur. Spiritum illum igneum, ignem invisibilem, & animam Mundi dixere Zoroaster & Heraclitus.