Κεφάλαιον ΝΗʹ

Περὶ φαντασίας καὶ κριτηρίου.

1.1

⟨Διδύμου.⟩

Ἀριστοτέλους. Φαντασίαν δ᾽ εἶναι πάθος τι καὶ κίνησιν τῆς κατ᾽ ἐνέργειαν αἰσθήσεως. Ὠνομάσθαι δ᾽ ἀπὸ μιᾶς τῶν αἰσθήσεων τῆς ὁράσεως· τὸ ⟨γὰρ⟩ φαίνεσθαι παρὰ τὸ φάος ἔχειν τὴν ἐπίρρησιν.

1.2

τοῦτο δ᾽ οἰκεῖον εἶναι τῆς ὄψεως, διατείνειν δὲ ⟨εἰς⟩ πάσας τὰς αἰσθήσεις καὶ τὰς διανοητικὰς κινήσεις· καὶ γὰρ ταύτας ὁμωνύμως λέγεσθαι φαντασίας.

1.3

Κριτήρια δ᾽ εἶναι τῆς τούτων γνώσεως τόν τε νοῦν καὶ τὴν αἴσθησιν, τὸν μὲν τῶν νοητῶν, τὴν δὲ τῶν αἰσθητῶν. Οὔτε γὰρ τὸ καθόλου δύναιτ᾽ ἂν αἴσθησις ἐπικρίνειν οὔτε τὸ καθ᾽ ἕκαστον νοῦς. Πάντα δ᾽ ἐκ τούτων συνεστάναι καὶ διὰ τούτων.