Κεφάλαιον ΝΖʹ

Περὶ φωνῆς καὶ εἰ ἀσώματος ἡ φωνὴ καὶ ⟨πόθεν αἰσθητικὴ ἡ ψυχὴ καὶ⟩ τί αὐτῆς τὸ ἡγεμονικόν.

1.1

⟨Ἀετίου.⟩

Πλάτων τὴν φωνὴν ὁρίζεται πνεῦμα διὰ στόματος ἀπὸ διανοίας καὶ πληγὴν ὑπ᾽ ἀέρος δι᾽ ὤτων καὶ ἐγκεφάλου καὶ αἵματος μέχρι ψυχῆς διαδιδομένην.

1.2

Λέγεται δὲ καὶ καταχρηστικῶς ἐπὶ τῶν ἀλόγων ζῴων φωνὴ καὶ τῶν ἀψύχων, ὡς χρεμετισμοὶ καὶ ψόφοι. Κυρίως δὲ φωνὴ ἔναρθρός ἐστιν, ἔστι γὰρ φωτίζουσα τὸ νοούμενον.