Democritus Junior ad Librum suum.

Vade liber, qualis, non ausum dicere, foelix, Te nisi foelicem fecerit Alma dies. Vade tamen quocunque lubet, quascunque per oras, Et Genium Domini fac imitere tui.

I blandas inter Charites, mystamque saluta Musarum quemvis, si tibi lector erit. Rura colas, urbem, subeasve palatia regum, Submissè, placidè, te sine dente geras.

Nobilis, aut si quis te fortè inspexerit heros, Da te morigerum, perlegat usque lubet. Est quod Nobilitas, est quod desideret heros, Gratior hæc forsan charta placere potest.

Si quis morosus Cato, tetricusque Senator, Hunc etiam librum fortè videre velit, Sive magistratus, tum te reverenter habeto; Sed nullus; muscas non capiunt Aquilæ. Non vacat his tempus fugitivum impendere nugis, Nec tales cupio; par mihi lector erit.

Si matrona gravis casu diverterit istuc, Illustris domina, aut te Comitissa legat: Est quod displiceat, placeat quod forsitan illis, Ingerere his noli te modo, pande tamen.

At si virgo tuas dignabitur inclyta chartas Tangere, sive schedis hæreat illa tuis: Da modo te facilem, & quædam folia esse memento Conveniant oculis quæ magis apta suis.

Si generosa ancilla tuos aut alma puella Visura est ludos, annue, pande lubens. Dic utinam nunc ipse meus (nam diligit istas) In præsens esset conspiciendus herus.

Ignotus notusve mihi de gente togata Sive aget in ludis, pulpita sive colet, Sive in Lycæo, & nugas evolverit istas, Si quasdam mendas viderit inspiciens, Da veniam Authori, dices; nam plurima vellet Expungi, quæ jam displicuisse sciat.

Sive Melancholicus quisquam, seu blandus Amator, Aulicus aut Civis, seu bene comptus Eques Huc appellat, age & tutò te crede legenti, Multa istic forsan non malè nata leget. Quod fugiat, caveat, quodque amplexabitur, ista Pagina fortassis promere multa potest.

At si quis Medicus coram te sistet, amicè Fac circumspectè, & te sine labe geras: Inveniet namque ipse meis quoque plurima scriptis, Non leve subsidium quæ sibi forsan erunt.

Si quis Causidicus chartas impingat in istas, Nil mihi vobiscum, pessima turba vale; Sit nisi vir bonus, & juris sine fraude peritus, Tum legat, & forsan doctior inde fiet.

Si quis cordatus, facilis, lectorque benignus Huc oculos vertat, quæ velit ipse legat; Candidus ignoscet, metuas nil, pande libenter, Offensus mendis non erit ille tuis,

Laudabit nonnulla. Venit si Rhetor ineptus, Limata & tersa, & qui bene cocta petit, Claude citus librum; nulla hic nisi ferrea verba, Offendent stomachum quæ minus apta suum.

At si quis non eximius de plebe poeta, Annue; namque istic plurima ficta leget. Nos sumus è numero, nullus mihi spirat Apollo, Grandiloquus Vates quilibet esse nequit.

Si Criticus Lector, tumidus Censorque molestus, Zoilus & Momus, si rabiosa cohors: Ringe, freme, & noli tum pandere, turba malignis Si occurrat sannis invidiosa suis.

Fac fugias; si nulla tibi sit copia eundi, Contemnes, tacitè scommata quæque feres. Frendeat, allatret, vacuas gannitibus auras Impleat, haud cures, his placuisse nefas.

Verum age si forsan divertat purior hospes, Cuique sales, ludi, displiceantque joci, Objiciatque tibi sordes, lascivaque: dices, Lasciva est Domino & Musa jocosa tuo;

Nec lasciva tamen, si pensitet omne; sed esto; Sit lasciva licet pagina, vita proba est.

Barbarus, indoctusque rudis spectator in istam Si messem intrudat, fuste fugabis eum, Fungum pelle procul (jubeo) nam quid mihi fungo? Conveniunt stomacho non minus ista suo.

Sed nec pelle tamen; læto omnes accipe vultu, Quos, quas, vel quales, inde vel unde viros. Gratus erit quicunque venit; gratissimus hospes Quisquis erit, facilis difficilisque mihi:

Nam si culparit, quædam culpasse juvabit, Culpando faciet me meliora sequi. Sed si laudarit, neque laudibus efferar ullis, Sit satis hisce malis opposuisse bonum.

Hæc sunt quæ nostro placuit mandare libello, Et quæ dimittens dicere jussit Herus.